Categorie: Vrijwilliger in de spotlight
Geplaatst: 2011-12-19 09:47

OOTMARSUM - Onlangs zijn in Dinkelland de Lokale Complimenten weer uitgereikt. De spelregels schrijven voor dat deze prijzen naar een organisatie of vereniging gaan. Ook bij de maandelijkse spotlight staan meestal vrijwilligers centraal, die betrokken zijn bij een vereniging of instelling. Dit keer richten we echter de schijnwerpers op één persoon, namelijk Jan Lammerink uit Ootmarsum. Hij redde in juli van dit jaar het leven van Ben Meijer door hem te reanimeren. Nog nooit had Lammerink een hartreanimatie-cursus gevolgd, maar toch wist hij de juiste handelingen te verrichten. Een daad die zeker een een groot compliment waard is.
Jan Lammerink redt leven Ben Meijer.Het is inmiddels al weer een paar maanden geleden, maar het is zeker het vermelden waard. De 75-jarige Jan Lammerink heeft het leven weten te redden van de 72-jarige Ben Meijer. Bijzonder detail is dat de zoon van Ben Meijer getrouwd is met de dochter van Jan Lammerink en dus hebben de kleinkinderen na deze levensreddende actie hun beide opa’s nog.
Het staat Jan Lammerink, de voormalige eigenaar van de overal bekende kachelwinkel in Reutum, nog helder voor de geest. Op 23 juli, op een mooie zomerdag, besloten beide heren om de wintervoorraad hout op peil te brengen. Op een afgelegen bosperceel aan de Kerkweg in Deurningen lagen overal verspreid omgewaaide bomen en takken, die door (schoon)zoon Robert Meijer en Jan Lammerink in een eerder stadium waren afgekort en gekloofd. “Ben en ik besloten die dag om het hout op te tasten aan de rand van het bosperceel, zodat we het gemakkelijk in een aanhangwagen konden pakken. We hadden net twee kruiwagens volgepakt met hout toen Ben vertelde dat hij zich niet goed voelde. Hij greep zichzelf naar de borst en bleef waggelend nog net op de been. Daarna ging het allemaal heel snel, want je reageert instinctief. Ik heb hem vastgepakt en neergelegd en gevraagd wat er aan de hand is. Hij reageerde nog met te zeggen dat hij benauwd was en geen adem kon krijgen. Op dat moment besef je dat je helemaal alleen bent, op een afgelegen plek en zonder mobiele telefoon en dan moet je wat doen. Ik heb een paar keer op zijn borst gedrukt, geroepen in de hoop dat toevallige voorbijgangers mij zouden horen, en opnieuw een paar keer op zijn borst gedrukt. Ik heb hem beetgepakt om zijn middel, onhoog getrokken en weer teruggelegd,” geeft Jan Lammerink heel gedetailleerd de gebeurtenissen weer.
Levensreddende handelingen.Ondanks dat hij nooit een reanimatiecursus heeft gevolgd, wist hij toch de noodzakelijke handelingen te verrichten. “Op het moment dat ik een paar keer op de borst heb gedrukt en nog geen leven terug zag komen ben ik begonnen met mond op mond beademing. In die tussentijd heb ik misschien wel honderd keer geschreeuwd ‘Ben, ben je er nog?’ Na de beademing heb ik nog een paar keer op zijn borst gedrukt en op dat moment ademde hij weer. Het was heel kort en dus ben ik nog een paar keer doorgegaan met de handelingen en warempel er kwam weer leven in zijn lichaam. Even later voelde ik zelfs zijn pols en dan moet je gaan nadenken over de volgende stap, die je moet nemen.” Jan Lammerink stond op dat moment voor een groot dilemma. “Ik moest hulp halen, maar daarmee liet ik Ben alleen achter in het bos. Op het moment dat ik toch wegliep, bewoog Ben en draaide hij zich wat om. Ik ben weer teruggerend en constateerde dat zijn ademhaling op gang was gekomen, maar hij bleef bewusteloos. Vervolgens liep ik hard naar de auto en reed naar de eerste de beste boerderij. Ik heb een oud vrouwtje mijn verhaal kort en bondig verteld en gevraagd of zij 1-1-2 kon bellen. Dat wilde ze en tevens liet ze me weten dat een paar honderd meter verder een boerderij met manege was en een AED-apparaat. Daar ben ik vervolgens snel naar toe gereden en ook die mensen handelden adequaat. De man pakte zijn fiets en het AED apparaat en ik reed met mijn auto naar de plek des onheils.
Ondertussen hoorden we al een sirene en nadat ik de man van de manege de plek had aangewezen waar Ben lag, ben ik met de auto teruggereden om de ambulance de weg te wijzen, want die bleek doorgereden te zijn en zij waren vermoedelijk aan het zoeken naar het juiste bospad. Ik kwam vervolgens in een bocht nog bijna frontaal met de ambulance in botsing. Ook kon ik op de grote weg de zwaailichten van de politie inmiddels zien en heb ik iedereen de plek in het bos kunnen wijzen waar Ben nog lag. Gelukkig was hij bij kennis en stond het AED apparaat ongebruikt naast hem. De ambulancebroeders hebben hem ter plaatse onderzocht. Daarna ondersteunden ze hem naar de ambulance,” Jan Lammerink gidste de ambulance nog naar de grote straat, waarna de ziekenwagen de weg vervolgde naar het ziekenhuis.
Compliment van de ambulancebroeders.Ondertussen belde hij in een woning het thuisfront en sprak af dat zijn vrouw met de echtgenote van Ben naar het ziekenhuis in Enschede zou rijden. Daar aangekomen bleek Ben Meijer goed aanspreekbaar te zijn en heeft Jan Lammerink nog even met de ambulancebroeders kunnen spreken. Zij complimenteerden de 75-jarige Ootmarsummer voor de wijze, waarop hij heeft gehandeld. “Uit het hartfilmpje bleek dat het hart maar even heeft stilgestaan en dat is de redding geweest van Ben Meijer. Natuurlijk heb ik veel reacties gekregen op deze gebeurtenis en zeker vanuit mijn naaste omgeving. Ik heb echter gehandeld, zoals misschien vele anderen gedaan zouden hebben en ik ben erg blij dat ik nu nog steeds samen met Ben gezellig een kop koffie kan drinken. Hij leeft nog en dat is iets wat mij bijzonder gelukkig maakt,” besluit Jan Lammerink, die vanuit zijn gevoel en met een nuchter verstand levensreddende handelingen heeft verricht.
Wilt u ook één of meerdere vrijwilligers aanmelden voor de rubriek: “Vrijwilligers in de Spotlight”? Dat kan! Stuur een mail naar: info@vrijwilligerswerkdinkelland.nl of bel met 0541-351994. Wij nemen dan contact op en verrassen deze vrijwilliger(s) met een leuke attentie. Op onze website: www.vrijwilligerswerkdinkelland kunt u alle interviews lezen en ook daar kunt u eventueel een vrijwilliger aanmelden.